Dziś zakończyliśmy ściganie w Pucharze Świata w Miami. To był naprawdę długi i stresujący dzień. Wyścig Medalowy rozegrał się w bardzo słabym i zmiennym wietrze. Mimo, że trasa była bardzo krótka, praktycznie cały czas były jakieś przetasowania w stawce. Przed wyścigiem miałam jeszcze teoretyczne szanse na medal i naprawde nie wiele brakowało. Ostatecznie wyścig wygrała Kanadyjka (trochę fartem, bo przez przypadek dostała dobrą zmiankę na drugiej halsówce), dzięki czemu skoczyła z 6 na 3 miejsce.
Dla mnie zostało niestety okropne 4 miejsce (nie wiem jakim cudem ale mój Tata zdążył to już wczoraj przewidzieć… pewnie wykrakał;))

Jutro mamy dzień wolny i będziemy leżeć na hamaku do góry brzuchem, zaś po jutrze zabieramy się do ciężkiej roboty, bo myśle, że jeszcze dużo treningu przede mna, zanim i ja zacznę mieć trochę szczęścia – bo jak wiadomo, ono zawsze sprzyja lepszym!!

wyniki

pozdrowionka!!

Za nami już 4 dni regat. Miało być lepiej a patrząc na wyniki jest chyba nawet gorzej. Staram się tym nie sugerować, bo i tak po długiej przerwie i chorobie traktuje te regaty jak trening ale mimo wszystko… trudno mi zaakceptować, że przegrywam z dziewczynami, z którymi nie przegrałam nigdy w życiu!
Myśle, że czuję temat, nie zapomniałam jak się pływa, mam idealne wszystkie starty i jedyne co mi brakuje to prędkość – jestem najwolniejsza w każdych warunkach i choćbym się zapompowała na śmierć to nic mi to nie pomoże.
Chciałabym sobie troche pokrzyczeć ale nie bardzo mam na kogo i za co. Na siebie też nie mogę się wściekać, bo przecież robię co w mojej mocy i generalnie wiem, że w tydzień nie nadrobię 5 miesięcy. Ciężko to wszystko znieść, kiedy ambicje przerastają o 100kroć możliwości, wtedy nawet słońce i palmy nie pomagają!

Zapisaliśmy się z Maxem na Hot Joge, która różni się tym, że jest prowadzona w 60 stopniach C! Możecie mi wierzyć, że 1.5h jogi w takich warunkach to totalny hardcore ale za to pózniej uczucie jest fantastyczne, no i niezła odnowa i kompensacja po wyścigach.

Co do innych uroków pływania na desce, to dostałam jakiegoś uczulenia od słońca na dłoniach i stopach, opaliłam się na surfera – do połowy uda i mam dziurę w ręce. Oczywiście jutro i po jutrze dam z siebie wszystko na wyścigach ale niech już będzie ten dzień wolny, plaese!

Przesyłam Wam troche słońca, ja już się nim zdecydowanie nacieszyłam!
Pozdrawiam:)

Pozytywnym szczegółem na pewno jest fakt, że zdrowie mi dopisuje i powoli zapominam o ostatnich chorobach.
Z dnia na dzień powinno być coraz lepiej, także trzymajcie kciuki:)

btw. Wiecie co oznacza:
navigare necesse est, vivere non est necesse ?
- moje nowe motto ;)

wyniki i strona regat

Pozdrawiam
Gosia

Wczoraj przyleciałam do Miami i czuję, że chyba jestem w raju. Trenuję z Farrah Hall oraz Maksem Wójcikiem, który jest tutaj naszym trenerem. Warunki do treningu są po prostu idealne – słońce, błękitna woda, wiatr we włosach – czego chcieć więcej?:) Dziś zaliczyliśmy 2 sesje na wodzie, po których jestem lekko połamana i zmęczona ale przyznam, że brakowało mi tego uczucie w ostatnim czasie.
23 stycznia zaczyna się Puchar Świata US Sailing’s Rolex Miami OCR, w którym zamierzam wystartować, a po zawodach zostaje tutaj jeszcze na 10 dni intensywnego treningu.

Pozdrawiam gorąco,
Gosia

Świąteczne pozdrowienia!
Gosia Białecka

Od nowego sezonu wspierać będzie mnie BOSE – najlepsza firma specjalizująca się w produkcji sprzętu audio.

Wielkie podziękowania również dla Darka Wacławka za zaangażowanie i pomoc w projekcie.

Jestem bardzo szczęśliwa i zrobie wszystko, żeby przełożyć to na jak najlepsze wyniki sportowe!

Pozdrawiam serdecznia
Gosia Białecka

Pomysł na wyjazd pojawił sie bardzo niespodziewnie ale wspólnie z Emilka i Szymonem zadecydowaliśmy, że koniecznie trzeba wykorzystać te ostatnie promyki słońca przed nadchodząca zimą.

Ostatecznie hiszpańska pogoda w ogóle nie chciała nas rozpieszczać. Zimny wiatr i deszcz raczej nie pozwalał rozstawać się z zimową kurtką i czapką ale i tak wspinaliśmy się codziennie (z 2-dniową deszczową przerwą spędzoną na Gibraltarze).

Niesamowite widoki, krążące nad skałami sępy, hiszpańskie małże, krewetki i cava na szczęście rekompensowały nam kiepska pogode i zdecydowanie dobrze się bawiliśmy.

El Caminito del Rey – najpiękniejsza droga królewska, 200 metrów nad ziemią!

Pierwszy raz byłam w Hiszpanii bez deski windsurfingowej, co wydawało mi sie dość dziwne:) Alternatywą tym razem była deska longboardowa – która, wprawdzie jest dużo mniejsza ale wcale nie lata się z nią łatwiej…

Pozdrawiam!!

Wie o tym na pewno nasz trener Paweł Kowalski, któremu cały windsurfingowy świat zazdrości ‘złotego teamu’ – wspólnie pracującego i wspólnie wygrywającego.
Od niedawna możemy rownież pogratulować Pawłowi Kacprowskiemu, tego że połączył nowe załogi 49era i buduje team jakiego nigdy chyba w tej klasie nie bylo.

Comming together is a beginning;
keeping together is a progress;
working together is succes.

Teamwork is an ability to work as a group towards a common goal.

Wszyscy deskarze to wielcy indywidualiści, każdy chce mieć gaz, każdy chce być mistrzem, każdy chce wystąpić na igrzyskach – każdy z nas wie, że do tego potrzebny jest team!

O tym ile radochy może przysporzyć maszt wie tylko zgrana ekipa z team leaderem na czele :) [Mistrzostwa Europy Burgas 2011]

When the best and the brightest come together, the possibilities are endless.

Miejmy nadzieje, że rownież nasze wspaniałe piłkarskie gwiazdy, w końcu obudzą się, skończą z pokazem indywidualnych talentów i na Euro 2012 zobaczymy piekną drużynową walkę.

Coca-Cola zawsze wiedziała jak zrobić dobrą reklamę.

To w końcu teamwork is for pussies or winners??

Pozdrawiam
Gosia

P.S.
Chyba moge powiedzieć, że mam farta, że zawsze współpracowałam z trenerami, którzy dbali o powyższy teamwork.
Podziekowania za to dla Kowala, Romka, Cezara, Fedora, Przemasa i Golego.

Pozdrawiam serdecznie,
gosiabialecka